Ο Αντώνης Τσούργιαννης, προπονητής της Πίνδου Ανω. Αγ. Ιωάννη, μας μιλά για την αγάπη που έχει στην προπόνηση ακαδημιών και νεαρών ποδοσφαιριστών, για την μέχρι τώρα καλή πορεία της ομάδας του Αγιάννη, και απευθύνει κάλεσμα στον κόσμο του χωριού να αγκαλιάσει την προσπάθειά τους.
Η Πίνδος βρίσκεται στην μέση του βαθμολογικού πινακα, αποτελεί ευχάριστη έκπληξη, μια ανάσα μακριά από την προνομιούχο 6η θέση.
Το Σάββατο αγωνίζεται στην έδρα της με τον πολύ δυνατό φέτος, Πιερικό Ρυακίων.
Θα θέλαμε να μας πείτε
ένα δύο πράγματα αναφορικά με το κλίμα στην ομάδα αυτήν τη περίοδο.
Το κλίμα είναι πάρα πολύ καλό, κάνουμε μια προσπάθεια από πέρυσι
με νεαρούς ποδοσφαιριστές, σίγουρα υπάρχουν και οι δυσκολίες, κυρίως λόγο της οικονομικής
κρίσης, προσπαθούμε να το ξεπεράσουμε, γιατί εμείς είμαστε μια παρέα. Φέτος ο
στόχος μας είναι να κάνουμε μια καλή πορεία, και τίποτα παραπάνω.
Η ομάδα είναι σταθερά
στην μέση του βαθμολογικού πίνακα. Είστε πολύ κοντά στην εξάδα, μήπως αυτό, στο
πίσω μέρος του μυαλού σας, σας κάνει να κοιτάτε το κάτι παραπάνω;
Είναι ακριβώς έτσι όπως το λέτε. Σίγουρα η συγκομιδή των
βαθμών δεν είναι όπως θέλαμε. Εξαρχής δεν είχαμε στόχο να κυνηγήσουμε κάτι παραπάνω.
Αλλά αυτό βγαίνει στην πορεία. Παιχνίδι με παιχνίδι, βλέπουμε πόσους βαθμούς μαζεύουμε
και ανάλογα βάζουμε τους στόχους της χρονιάς. Από την αρχή ο στόχος ήταν να
κάνουμε μια καλή πορεία, να μην κινδυνέψει η ομάδα, και να αγωνιστούν όσα
περισσότερα νεαρά παιδιά γίνεται. Αν στην διάρκεια φανεί ότι μπορούμε να
διεκδικήσουμε κάτι παραπάνω, σίγουρα δεν θα το αφήσουμε.
Το Σάββατο παίζετε
ένα θεωρητικά πολύ δύσκολο παιχνίδι, με έναν ισχυρό αντίπαλο, τον Πιερικό
Ρυακίων. Σας φοβίζει ο αντίπαλος; Τι να περιμένει ο φίλαθλος από το παιχνίδι
αυτό;
Όπως λέω πάντα στους ποδοσφαιριστές μου δεν πρέπει να
φοβόμαστε κανέναν αντίπαλο. Θα μπούμε στον αγωνιστικό χώρο, θα παίξουμε το
ποδόσφαιρο που μπορούμε, γιατί η ομάδα έχει πολύ μεγάλες δυνατότητες, αρκεί να
σου πω ότι από την αρχή της σεζόν η ομάδα δεν έχει αγωνιστεί ποτέ με τους ίδιους
ποδοσφαιριστές. Δηλαδή έχουμε αρκετά μεγάλο ρόστερ και γενικά μας λείπουν
αρκετοί έμπειροι ποδοσφαιριστές είτε λόγο τραυματισμών, είτε λόγο δουλειάς,
γιατί όπως καταλαβαίνετε δεν μπορούμε να υποχρεώσουμε κάποιον, από την στιγμή
που υπάρχει κρίση, να αφήσει την δουλειά του και να έρθει στον αγώνα. Οι
περισσότεροι το κάνουν από φιλότιμο, κι εκεί ποντάρουμε κι εμείς. Ποντάρουμε
στο φιλότιμο του καθένα, εκτός φυσικά από τους πολύ νεαρούς ποδοσφαιριστές που
έχουν βλέψεις, για το κάτι παραπάνω, όλοι οι άλλοι το κάνουμε γιατί το αγαπάμε.
Θα μπούμε στο γήπεδο θα παίξουμε αυτό που μπορούμε, και αν είμαστε καλύτεροι
και πιο τυχεροί θα κερδίσουμε. Δεν έχουμε άγχος. Προσπαθώ να μην μεταφέρω άγχος
στους ποδοσφαιριστές, νομίζω ούτε οι ίδιοι έχουνε, ελπίζω για το καλύτερο, και
αυτό που προσπαθώ να μεταφέρω στους ποδοσφαιριστές μου είναι να παίξουμε καλό
ποδόσφαιρο και αν μπορούμε να κερδίσουμε, αν είμαστε καλύτεροι, ας κερδίσουμε.
Κάτι τελευταίο όσον
αφορά τον κόσμο, την αγκαλιάζει την ομάδα ή θα ήθελες να απευθύνεις ένα κάλεσμα
στον κόσμο του Αγ. Ιωάννη;
Αυτό είναι ένα παράπονο που το έχουμε από πέρυσι. Κάναμε μια
ομάδα από μια παρέα παιχτών. Έτυχε επειδή ήταν καλοί ποδοσφαιριστές και καλά
παιδιά, γιατί παίζει και αυτό τον ρόλο του, να τερματίσουμε πρώτοι και να
ανεβούμε κατηγορία. Αυτό που όλοι μου έλεγαν οι ποδοσφαιριστές και συζητούσαμε
μεταξύ μας είναι ότι δεν έρχονται στο γήπεδο (σ.σ. οι φίλαθλοι). Δεν ξέρω αν
έχετε παρακολουθήσει παιχνίδια μας, έχουμε δυο τρεις, «μόνιμους» φιλάθλους, και
όλοι οι άλλοι είναι από την αντίπαλη ομάδα. Φυσικά θέλουμε να έρθουν, φυσικά
θέλουμε να μας αγκαλιάσει ο κόσμος του χωριού, αλλά έχουμε μάθει να προχωράμε
και μόνοι μας.
Θα θέλαμε πριν
κλείσουμε ένα δυο λόγια, σχετικά με την δουλειά που κάνει ο Αντώνης
Τσούργιαννης στις ακαδημίες, ώστε ο κόσμος που δεν σε ξέρει, να σε γνωρίσει
λίγο καλύτερα.
Το μόνο που θέλω να πω είναι ότι εγώ ασχολήθηκα με το
ποδόσφαιρο για τις ακαδημίες. Για τα μικρά τα παιδιά, να προσπαθήσω όσο μπορώ
και με τις γνώσεις που ήδη έχω αλλά και θα αποκτήσω, γιατί σιγά σιγά μέσα από
τον χώρο, με διάφορα σεμινάρια επιμορφωνόμαστε κι εμείς, κάθε χρόνο αλλάζουν
αυτά, σου προτείνουν τι γραμμή να ακολουθείς. Αυτό που με ενδιαφέρει
περισσότερο ήταν οι ακαδημίες.
Από εκεί και πέρα έτυχα σε μια παρέα παιδιών οι οποίοι μου
πρότειναν και με εμπιστεύτηκαν να τους αναλάβω, και τους ευχαριστώ για αυτό. Θα
ήθελα να ευχαριστήσω τον Σταύρο Αβραμίδη (σ.σ. προέδρος ομάδας), Κώστα
Δεμερτζίδη και Γιάννη Τζιβαλίδη, που πέρυσι μου εμπιστεύτηκαν την ομάδα, και
δεν παρενέβησαν καμιά φορά στο έργο μου. Τους ευχαριστώ για την «ελευθερία»
γιατί γνωρίζουν τι άνθρωπος είμαι. Φυσικά να ευχαριστήσω και τους ποδοσφαιριστές
μου, και αυτούς που ΄ήταν πέρυσι και αυτούς που ήρθαν φέτος και πλαισιώνουν την
ομάδα. Εμένα πιο πολύ με ενδιαφέρει να βρίσκομαι με μικρά παιδιά, να προσφέρω
ότι μπορώ, γιατί εμείς αγαπάμε το ποδόσφαιρο. Εγώ δεν έχω βλέψεις να πάω σε μια
μεγάλη ομάδα, δεν με ενδιαφέρει αυτό, με ενδιαφέρει να βρίσκομαι με μικρά
παιδιά, να τους μάθω να αγαπούν το ποδόσφαιρο, να σέβονται όσους βρίσκονται
γύρω από αυτό, και αν μπορέσει κάποιο από αυτά τα παιδιά αργότερα να γίνει
μεγάλος ποδοσφαιριστής, ευχής έργο για εμάς.
Από πέρυσι βρίσκομαι και στην Ακαδημία 2006 και θα ήθελα να
ευχαριστήσω τον Παύλο Φυτόπουλο, τον Στέκα Γιώργο και τον Σιδηρόπουλο Βασίλη,
για την εμπιστοσύνη που μου δείχνουν, διότι όταν έχεις να κάνεις με μωρά, καταλαβαίνεις
ότι θέλει ακόμα πιο μεγάλη προσοχή.
www.topika.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου